Sorun Bir Web Sitesini Aştığında

Tek cümleyle: Bir kendi kendine yardım rehberi kalıbı adlandırabilir; sinir sisteminin ona tepki vermeyi gerçekten bırakmasına ancak travma odaklı tedavide eğitimli, lisanslı bir terapist yardımcı olabilir.

Diğer adları / ilgili terimler: Travma odaklı terapi, kanıta dayalı TSSB tedavisi, EMDR, Bilişsel İşleme Terapisi (CPT), travma bilgili bakım, üç aşamalı iyileşme modeli

Nedir

Bu rehber sana başına ne geldiğini anlatabilir. Bedenini bunun bittiğine ikna eden şey olamaz.

Bu Alan Rehberi’ndeki her şey, bir kalıbı adlandırmana, neden olduğunu anlamana ve işleyen bir kendilik duygusunu geri kazanmana yardımcı olmak için yazıldı. Bunların hiçbiri terapi değil, ve bazı insanlar için bu yeterli olmuyor, dikkatli okumadıkları için değil, ama uzun süreli kötü muamele, bağımlı olduğun insanlar ya da kurumlar tarafından ihanet ve kronik geçersiz kılma, sadece doğru bilgiye değil, belirli klinik tedaviye yanıt veren fizyolojik ve psikolojik bir yara bırakabildiği için. Amerikan Psikoloji Derneği’nin TSSB için Klinik Uygulama Rehberi, kanıtların sistematik bir incelemesine dayanarak Bilişsel İşleme Terapisi’ni (CPT), Uzatılmış Maruz Bırakma’yı ve travma odaklı BDT’yi güçlü şekilde önerilen tedaviler olarak belirliyor, Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme (EMDR) de bunların yanında koşullu olarak öneriliyor. Bunlar, travmatik bir deneyimin nasıl depolandığına ve işlendiğine doğrudan yönelen, yapılandırılmış, süresi belirli terapiler, travma şeklindeki bir soruna uygulanmış genel konuşma terapisi değil. İş yeri kötü muamelesi nadiren travmanın ders kitabı görüntüsüne benziyor, işaret edilecek tek, dramatik bir olay yok, ve tam da bu yüzden, uzun süreli, kurumsal olarak mümkün kılınmış zararı kendi başına meşru bir travma kaynağı olarak tanımak üzere eğitilmemiş insanlar, bazı klinisyenler dahil, tarafından “sadece kötü bir patron” ya da “ofis çatışması” diye küçümseniyor.

Tedavi baştan sona gerçekte nasıl görünür

0. hafta: Birkaç terapisti kısa listeye alıp her biriyle kısa tarama görüşmeleri yapmak. İki ya da üç tanesini denedikten sonra birine karar vermek bu alanda standart bir uygulama, bir şeyin ters gittiğinin işareti değil, ve seçimi hem yönteme hem uyuma göre yapmak sürecin normal bir parçası.

1-3. seanslar: Geçmiş alma, travma tepkilerinin gerçekte nasıl işlediğine dair psikoeğitim, ve genellikle tedavi boyunca TSSB semptomlarını izlemek için kullanılan standart bir kontrol listesi olan bir temel semptom ölçümü. İlerlemenin sadece hissedilen değil kâğıt üzerinde de görünür olmaya başladığı nokta burası, bu önemli çünkü hissetmek genellikle en erken dönemde en güvenilmez sinyal.

Protokolün ortası: Travmanın geride bıraktığı belirli inançlar ve “takılı kalınan noktalar” üzerine yapılandırılmış çalışma, Bilişsel İşleme Terapisi’nin bu aşama için kullandığı kelimelerle. Bu aşamanın daha iyi olmadan önce daha kötü hissettirmesini beklemek dürüsttür, yapılandırılmış travma çalışması malzemeyle doğrudan uğraştığı için geçici olarak sıkıntıyı yoğunlaştırabilir, ve bu, bırakma işareti değil sürecin beklenen, yönetilen bir parçası. Genellikle bu dönemde bir yerde ilk küçük bir işaret gelir: eskiden tam bir alarm tepkisi tetikleyen bir bildirim sesi, sadece bir kez, tetiklemez ve semptom kontrol listesi puanı takip edilen yönde gerçekten hareket etmeye başlar.

Protokolün sonu: Yaklaşık on iki seans üzerine kurulu CPT gibi bir terapi için kabaca üç ila dört ay sonra, tedavi kasıtlı olarak sona erer. Bu terapiler açıkça sona ermek üzere tasarlanmıştır, süresiz bir ilişkiye dönüşmek üzere değil, çünkü amaç her zaman sinir sisteminin malzemeyi işleme biçiminde belirli, ulaşılabilir bir değişimdi, kalıcı bir bakım değil.

Çözülüş anı: İptal etmeye ramak kala başlanan ilk seanstan on dört seans sonra, biri yöneticisinden rutin bir takvim daveti alır ve hiçbir şey fark etmez, ancak öğle yemeğinde hiçbir şey fark etmemenin tam olarak parası ödenen sonuç olduğunu anlar. Terapi olanları silmiyor. Bedenin sonunda, hikâyenin çoktan sahip olduğu bitişi kabul etmesine izin veriyor. Tedaviyi seçmek hiçbir zaman iyileşmenin başarısız olduğu an değildi. Onu yönetmeyi kendi eline aldığın andı.

Neden oluyor

Psikiyatrist Judith Herman’ın 1992 tarihli Trauma and Recovery kitabındaki üç aşamalı iyileşme modeli, travma iyileşmesini güvenlik, hatırlama ve yas, ve yeniden bağlanma aşamalarından geçen bir süreç olarak tarif eder. Bu haritaya yerleştirildiğinde, yukarıda tarif edilen çalışma büyük ölçüde orta ve son aşamaların somutlaşmış hâlidir: protokolün ortasındaki takılı-nokta çalışması, yapılandırılmış bir klinik ortamda yapılan hatırlama ve yastır, ve protokolün kasıtlı bitişi, öyle tasarlandığı için kasıtlı olarak duran tedavi, yeniden bağlanmanın pratikte gerçekte nasıl göründüğüdür, tedavi etrafında inşa edilmiş süregiden bir kimlik değil sıradan hayata bir dönüş. Bu şekilde bakıldığında, yapılandırılmış tedavi aramak bu rehberin tarif ettiği iyileşmeden bir sapma değil, çok sık olarak iyileşmenin gerektirdiği tam da o aşamalardan geçen en doğrudan yoldur, özellikle güvenliği ve yası hiç kendi başına tam olarak yaşayamamış insanlar için.

Doğru yardım türü için nasıl tarama yapılır

1. Aday bir terapistin, sadece genel destekleyici danışmanlık değil, ki bu özellikle travma için çok daha zayıf bir kanıt tabanına sahip, CPT, Uzatılmış Maruz Bırakma, EMDR ya da travma odaklı BDT gibi belirli bir travma odaklı yöntemde eğitimi olup olmadığını isimle doğrudan sor.
2. Olanları sadece “bir meslektaşla çatışma” değil, somut, davranışsal terimlerle anlat, ve uzun süreli kötü muameleyi ve kurumsal ihaneti genel iş yeri stresi diye küçümsemek yerine meşru bir travma kaynağı olarak tanıyıp tanımadıklarını fark et.
3. Yapı bekle: en güçlü kanıta sahip terapiler tipik olarak süresi belirli ve kılavuzludur, örneğin CPT yaklaşık 12 seans sürer, ve süresiz devam etmek üzere değil sona ermek üzere kurulmuşlardır.
4. Bir terapistin, tek olaya dayalı travma ya da ilişki travmasından ayrı olarak, özellikle iş yeri kaynaklı travma ya da kurumsal ihanet konusunda ne kadar deneyimi olduğunu sormak makul, çünkü zararın şekli farklı.
5. İlk terapist doğru uyum değilse, bir başkasını denemek normal bir uygulamadır, başarısızlık değil. Hem yöntem hem de kişisel uyum sonucu etkiliyor, ve baştan iki ya da üç tanesini taramak standart, bir şeyin ters gittiğinin işareti değil.

Dikkat: CPT, EMDR ve travma odaklı BDT için güçlü kanıt, iş yeri kötü muamelesi yaşayan herkesin TSSB’si olduğu ya da terapiye ihtiyacı olduğu anlamına gelmiyor. Kalıcı, işlevselliği bozan semptomlar burada önemli olan işaret, sadece gerçekten kötü bir patron yaşamış olmak değil.

Çapraz bağlantılar: Aşırı Tetikte Olmak İşten Sonra da Sürer ve Sıradan Mesai Arkadaşlarına Yeniden Güvenmek buraya en sık yönlendiren semptom maddeleri; Sonrasının İlk Doksan Günü doksanıncı gün hâlâ birinci gün gibi görünüyorsa bu sayfanın izlediği daha erken pencere; İK Gerçeğini Bil + Ne Zaman Çıkılır pratik çıkış bağlamını kapsıyor; Olayı Anında Belgele yukarıda tarif edilen ilk görüşmeye de yardımcı olan kayıt.

Kaynaklar:

• Clinical Practice Guideline for the Treatment of Posttraumatic Stress Disorder (PTSD) in Adults, American Psychological Association, tedavi kanıtlarının sistematik bir incelemesi üzerine kurulu resmi APA rehberi.
• Cognitive Processing Therapy, APA PTSD Guideline treatments page, CPT’nin güçlü şekilde önerilen, yapılandırılmış, kanıta dayalı bir tedavi olarak statüsünü doğruluyor.
• Eye Movement Desensitization and Reprocessing, APA PTSD Guideline treatments page, EMDR’nin koşullu olarak önerilen bir tedavi statüsünü ve mekanizmasını doğruluyor.
• Herman, J. L. (1992). Trauma and Recovery: The Aftermath of Violence, from Domestic Abuse to Political Terror. Basic Books, güvenlik, hatırlama ve yas, yeniden bağlanma şeklindeki temel üç aşamalı iyileşme modeli, yapılandırılmış tedaviyi iyileşmenin daha geniş yayı içine yerleştiriyor.

Etiket notu: Bu maddedeki tedavi önerileri, bu sitenin bağımsız yargısını değil Amerikan Psikoloji Derneği’nin kendi klinik rehberini yeniden ifade ediyor. Herman’ın üç aşamalı modeli, terapiyi iyileşmenin bütün yayının bir haritasına yerleştirmek için burada kullanılan geniş çapta atıf alan bir klinik çerçeve, bu belirli sıralamanın kendisinin APA onaylı bir protokol olduğu iddiası değil.