Aralıklı Pekiştirme

Tek cümleyle: Davranışla sonucu bağlayan net bir kalıp olmadan, öngörülemez bir övgü ve ceza karışımı, hedefi kaygılı tutup onay için daha çok çalıştırır.

Diğer adları / ilgili terimler: Değişken oranlı pekiştirme, öngörülemez ödül programı, sıcak-soğuk muamele, travma bağı mekanizması.

Nedir

Öngörülemezlik, kancanın ta kendisi.

Bu, gerçek davranış bilimine dayanıyor. Ferster ve Skinner’ın 1957 tarihli pekiştirme programları üzerine araştırması, ödülün öngörülemez sayıda tepkiden sonra geldiği değişken oranlı programların, sürekli pekiştirilen davranıştan daha kalıcı ve sönmeye daha dirençli davranış ürettiğini buldu, çünkü organizma bir sonraki denemenin karşılığını verebileceği umuduyla denemeye devam ediyor, bu da kumar makinelerini bu kadar çekici yapan aynı mekanizma. Kavram, Donald Dutton ve Susan Painter tarafından kişilerarası istismar araştırmasına taşındı, 1981 tarihli travmatik bağ kuramları, bir güç dengesizliğinin aralıklı ödül ve cezayla birleştiğinde istismar kurbanlarında güçlü bir duygusal bağlanma ürettiğini tarif ediyordu, bu bulguyu 1993’te ampirik olarak daha ileri test ettiler.

Üzerinde durmaya değer ayrıntı, tutarlı bir programın izin vereceği ama bunun izin vermediği şey: tutarlılık sönmeye izin verir. Bir yöneticinin eleştirisi her zaman sert ya da her zaman adil olsaydı, hedef sonunda buna göre ayarlanabilir, ya da çabayı hiç ödüllendirmeyen bir kaynağı memnun etmeye çalışmayı bırakıp temiz bir şekilde ilişkiyi kesebilirdi. Öngörülemezlik bu seçeneği ortadan kaldırıyor. Onay ara sıra, öngörülemez bir şekilde geldiği için, ilişkiyi kesmek her zaman erken hissettiriyor, seni öven yönetici versiyonu geri gelmek üzereyken tam da vazgeçmek gibi. Aralıklı bir programı, sadece kötü olan bir programdan çok daha zor bırakılır kılan tam olarak bu.

İş yerinde nasıl görünür

Öncesi: Bütün bir çeyrek boyunca, bir yöneticinin geri bildirimi tutarlı bir şekilde sıcak. Çalışan, yetkin işin takdir edileceğini beklemeye başlıyor.

Olay: Aynı kalitede bir teslimat, hiçbir açıklama olmadan sert, küçümseyici bir eleştiri çekiyor. İki hafta sonra, aynı çalışandan aceleyle yapılmış, objektif olarak daha zayıf bir iş, ekibin önünde coşkulu bir övgü çekiyor.

Sonraki ay: Çalışan artık hiç istenmeden Cumartesileri çalışıyor. Övülen mesajların ekran görüntüsünü alıp soğuk haftalarda tekrar okumaya başladı. Kendi işinin iyi olup olmadığına, önce kapı eşiğinde yöneticisinin yüzüne bakmadan artık karar veremediğini fark ediyor.

Aslında nasıl gelişir

1. Başlangıç sıcaklığı. Bir referans noktası kuruluyor, tutarlı övgü, tutarlı erişim, bazen yavaş yavaş kazanılmak yerine Sevgi Bombardımanı yoluyla hızlı ve sıcak şekilde mühendislik ürünü.
2. Öngörülemez geri çekilme. Onay, kaliteye, çabaya ya da sonuca bağlayan keşfedilebilir bir kural olmadan kayboluyor, ve bu kural yokluğu bir yan etki değil, asıl mesele bu.
3. Çaba tırmanması. Bu, değişken oranlı imzanın doğrudan ortaya çıkışı: hedef daha çok çalışıyor, son ödülü üreten koşulları kovalıyor, ve ara sıra, gerçekten öngörülemez bir övgü, daha çok çabalamanın “bazen işe yaradığını” doğruluyor, ki programı çalışır tutan tam olarak bu.
4. Yeni normal olarak aşırı tetikte olma. Yöneticinin ruh hâlini okumak sürekli bir arka plan görevi hâline geliyor, Korku Kültürü’nün bir takımın tamamına ölçeklendirebileceği bir durum, ve Aşırı Tetikte Olmak İşten Sonra da Sürer’e göre, çoğu zaman işin kendisi bittikten çok sonra da süren bir durum.

Birinci aşamanın bedeli yok, iyi bir yönetici gibi hissettiriyor. İkinci aşama hedefe, sonuçları çabadan öngörebilme yeteneğini kaybettiriyor. Üçüncü aşama gerçek saatlere, gecelere ve hafta sonlarına mal oluyor. Dördüncü aşama, yeniden inşa etmesi uzun sürebilecek bir sakinlik temelini kaybettiriyor.

Neden yapıyorlar

Öngörülemez onay, psikolojik olarak istikrarlı onaydan daha yapışkan, o yüzden hedefi aşırı tetikte ve memnun etmeye motive tutuyor. Bu, yönetici bunu bilerek kontrol için mi yapıyor yoksa herhangi bir stratejik niyet olmadan sadece havai ve tutarsız mı olduğuna bakılmaksızın geçerli, çünkü değişken oranlı mekanizma, işe yaraması için bunu uygulayan kişinin ne yaptığını anlamasını gerektirmiyor.

Kendini nasıl korursun

Kendi işini ölçmek, çabanın onay kazandırdığı büyüsünü bozar.

• Sonuçları o günkü yöneticinin ruh hâline değil, kendi gerçek performansına göre takip et, böylece daha çok çabanın onay öngördüğü illüzyonunu kır.
• Kalıbı kendine açıkça adlandır: öngörülemezlik, yanlış bir şey yaptığının sinyali değil, asıl mesele bu olabilir.
• İkinci, daha istikrarlı bir geri bildirim kaynağı ara, bir akran, mentor ya da üst atlama yöneticisi, böylece kendi performansın hakkındaki hissin tek, tutarsız bir kaynağa göre ayarlanmasın.
• Özellikle soğuk ya da eleştirel bir bölümden sonra daha çok çalışma dürtüsüne dikkat et. O dürtü, mekanizmanın tasarlandığı gibi çalışması.

Çapraz bağlantılar: Hoovering, tehdit edilen bir ayrılıştan sonra tüm programı sıfırlayan tek büyük ödül; İdealize Etme, Değersizleştirme, Terk Etme Döngüsü, bu programın değersizleştirme-aşaması motoru olarak çalıştırdığı daha geniş döngü; Sevgi Bombardımanı, birinci aşamanın başlangıcının mühendislik ürünü sıcak versiyonu; Hedefleri Kaydırmak, aynı öngörülemezliğin kriter düzeyindeki ikizi; Korku Kültürü, dördüncü aşamanın kurum ölçeğindeki versiyonu; Aşırı Tetikte Olmak İşten Sonra da Sürer, dördüncü aşamanın işin kendisi bittikten sonra dönüştüğü şey.

Kaynaklar:

• Schedules of Reinforcement, Simply Psychology, Ferster & Skinner (1957)’a atıf yapıyor ve değişken oranlı programların neden en kalıcı, sönmeye en dirençli davranışı ürettiğini açıklıyor.
• Variable-ratio schedule, APA Dictionary of Psychology, APA’nın değişken oranlı pekiştirme programlarının resmi tanımı.
• Traumatic bonding, Wikipedia, Dutton & Painter’ın 1981 tarihli, aralıklı ödül/cezayı ve güç dengesizliğini istismarcı ilişkilerdeki güçlü duygusal bağlanmayla ilişkilendiren travmatik bağ kuramını belgeliyor.
• Stuck in a Toxic Cycle? This Psychological Pattern Might Be Why, Cathartic Space Counseling, lisanslı bir danışmanın, aralıklı pekiştirmeyi öngörülemez övgü yüzünden bir işte kalan bir çalışana uyguladığı vaka örneği.

Etiket notu: Özünde yerleşik bir akademik yapı, Skinner’ın edimsel koşullanma araştırması temel bir davranış bilimi, Dutton ve Painter’ın travmatik bağ kuramı üzerinden zorlayıcı ilişki literatürüne iyi belgelenmiş bir uzantısı var. Öngörülemez yöneticilere özgü uygulaması, büyük ölçekli hakemli bir iş yeri çalışmasından çok, makul, klinik olarak desteklenen bir ekstrapolasyon.