Tek cümleyle: Gerçeklikle savaşmayı bırak, kişinin değişmeyeceğini kabul et ve bunun için harcadığın enerjiyi geri kazan.
Diğer adları / ilgili terimler: DBT radikal kabulü, “kabul onay değildir”, mücadeleyi bırakmak, “zihni çevirmek”
Nedir
Seni bu kadar yıpratan mücadele hiçbir zaman kazanılabilir değildi. Bu bir yenilgi değil, bir bilgi.
Radikal kabul, psikolog Marsha Linehan tarafından geliştirilen ve DBT Skills Training Manual adlı kitabında tanımlanan, Diyalektik Davranış Terapisi’nin (DBT) temel bir becerisidir; değiştirilemeyecek bir şeye öfkelenmenin getirdiği fazladan acı olmadan, gerçekliğe tam açık olma hâli olarak tarif edilir. Linehan bunu üç parçaya ayırır: gerçekliğin olduğu gibi olduğunu kabul etmek, acı verici durumun nedenleri olduğunu kabul etmek ve buna rağmen hayatın hâlâ yaşamaya değer olabileceğini kabul etmek. Kabul, onay ya da teslimiyetle aynı şey değildir. Bir duruma etkili şekilde tepki verebilmek için önce onu net şekilde görmen gerekir. Manipülatif bir mesai arkadaşına ya da patrona uygulandığında radikal kabul, onları mantığa, empatiye ya da adalete ikna etmeye çalışmanın o yorucu, çoğu zaman bilinçsiz projesinden vazgeçmeyi ve o enerjiyi bunun yerine kendi stratejine ve iyi oluşuna yönlendirmeyi seçmek demektir.
Bunun kullandığı kaldıraç, acının aslında nereden geldiğidir. DBT’nin kendi formülü şudur: acı çekmek, acı artı kabul etmemektir. Kötü bir patronun ya da manipülatif bir meslektaşın acısı gerçektir ve çoğu zaman ortadan kaldırılamaz. Kabul etmemek, yani bunun olmaması gerektiğine, onların adil olması gerektiğine, bir kez daha mükemmel kelimelerle kurulmuş bir konuşmanın sonunda her şeyi düzelteceğine dair süregelen iç tartışma, ikinci, değiştirilebilir terimdir. Onu ortadan kaldırmak acıya dokunmaz. Sadece kendi üstüne kendi eklediğin kısmı kaldırır.
Nasıl görünür: prova, dönüş, yönelim
Prova: Saat gece 11 ve kafanda o mükemmel konuşma yeniden başlıyor, yöneticinin sonunda senin işini kendine mal ettiğini kabul etmesini sağlayacak olan konuşma. Üçüncü hayali cümlede bunu yakalıyor ve gerçekte ne olduğunu adlandırıyorsun: planlama değil, gerçeklikle savaşmak.
Dönüş: İçinden şöyle diyorsun: “Bu, kim olduğu. Bu gerçekten oluyor.” Göğsünde tuhaf bir şey düşüyor, bir yumruğun ortasında biten bir kavga gibi. Sabaha kadar zihnin sessizce bunu tekrar kabul etmemeye dönmüş oluyor, tam da Linehan’ın söylediği gibi; kabul, açık kalan bir kapı değil, yaptığın ve yeniden yaptığın bir dönüştür. Kahvaltıda onu tekrar çeviriyorsun. Öğle yemeğinde bir kez daha.
Yönelim: Geri kazandığın şey tam olarak huzur değil. Bir zamanlar hayali bir mahkeme salonunda dava yürüterek geçirdiğin gece başına iki saat, şimdi bunun yerine gerçek çıkış planına gidiyor.
Bunu uygulamaya dökmek
- Provayı yakala, onları sonunda adil yapacak mükemmel konuşmayı, ve bunu planlama değil gerçeklikle savaşmak olarak adlandır. Bedenin burada sinyal veriyor: sıkı bir çene, göğsünde sıcaklık, aynı üç cümlenin tekrar tekrar döndüğü bir döngü hissi.
- İçinden kabul cümlesini söyle: “Bu, kim olduğu. Bu gerçekten oluyor.” Zihninin dakikalar içinde isyan etmesini, karşı çıkmasını, eski provaya yeniden uzanmasını bekle. Bu isyan başarısızlık değildir. Linehan buna “zihni çevirmek” der, yüzlerce kez yapılıp yeniden yapılan bir kabul, kendiliğinden açık kalan bir kapı asla değil. Bu tek ekleme, insanların bu beceriden vazgeçmesinin en yaygın nedenine çaredir: bir kez deniyorlar, isyanı hissediyorlar ve işe yaramadığı sonucuna varıyorlar.
- Sana vaat edilen iş yerinin yasını tut. Bu gerçek bir kayıp, öyle adlandırılmaya değer; bkz. Sahip Olman Gereken Kariyerin Yasını Tutmak. Umudun neden en başta bu kadar düzenli yeniden filizlendiğine dair, bkz. sahte gelecek vaatleri ve aralıklı pekiştirme, ve bu kalıbın alabileceği tam seyrine dair, idealize etme, değersizleştirme, terk etme döngüsü.
- Yönelim sorusunu sor: “Bu gerçek olduğuna göre, bir sonraki adımım ne?” Serbest kalan enerjiyi belgelemeye, sınırlara ya da çıkış planlamasına yönlendir; bkz. Olayı Anında Belgele ve İK Gerçeğini Bil + Ne Zaman Çıkılır.
- Bir sonraki tetikleyicide tekrarla. Aynı kişiden gelen ani sıcak bir hafta, beklediğin değişim değildir, bkz. hoovering; davayı yeniden açmak yerine zihni tekrar çevir.
Hazırlıksız gidince neler ters gider: kabulü onayla karıştırıp beceriye direnmek, çünkü onlara bir geçiş hakkı veriyormuş gibi hissettirir; kişiyi kabul edip durumu kabul etmemek, ki bu da pasif dayanmaya kayar, tam da bu kategorinin önlemeye çalıştığı başarısızlık biçimidir; ve kabulü tek büyük bir aydınlanma olarak ele alıp yeniden yapman gereken bir dönüş olarak görmemek, sonra zihnin ilk kez geri döndüğü anda başarısız hissetmek.
Bu neden işe yarıyor
DBT’nin kendi formülü mekanizmayı doğrudan adlandırır: acı çekmek, acı artı kabul etmemektir, ve kabul, gerçek olan birinci terimi olduğu gibi bırakırken ikinci, değiştirilebilir terimi ortadan kaldırır; bu, Linehan’ın kendi çerçevelemesidir (DBT Skills Training Manual, 2. baskı, Guilford Press, 2015), beceri için doğru birincil kaynak. Kabul ve Kararlılık Terapisi’nden ilgili bir araştırma hattı, alternatifin neden geri teptiğini açıklar: Hayes, Wilson, Gifford, Follette ve Strosahl’ın Journal of Consulting and Clinical Psychology’deki 1996 makalesi, deneyimsel kaçınmanın, yani hayatını değiştirilemez bir özel deneyimden kaçmaya ya da onunla savaşmaya göre yapılandırmanın, geniş bir sorun yelpazesinde daha kötü psikolojik sonuçlarla ilişkili olduğunu buldu. Mücadeleye giden enerjiyi gerçekten kontrol edilebilir olan her neyse ona yönlendirmek, bu kategorinin umutlu çerçevelemesine geri dönen köprüdür: kabul hikâyeyi bitirmez, hikâyenin bir sonraki bölümü için kaynakları serbest bırakan şeydir.
Dikkat: Radikal kabul, istismara boyun eğme ya da güvensiz ya da yasa dışı bir davranışa katlanmak için bir gerekçe değildir. Kişinin kim olduğunu kabul etmek, durumun devam etmesi gerektiğini kabul etmek anlamına gelmez. Ortam taciz, ayrımcılık ya da tehdit içeriyorsa, kabulü pasif dayanmayla değil resmi bildirim ya da hukuki danışmanlıkla eşleştir.
Çapraz bağlantılar: Aralıklı Pekiştirme ve Sahte Gelecek Vaatleri, bu pratiğin söktüğü umut mekanizması; Hoovering ve İdealize Etme, Değersizleştirme, Terk Etme Döngüsü, zihni çevirdikten sonra beklenmesi gereken, gerçek değişimle karıştırılmaması gereken yeniden kancalanmalar; Gaslighting, kendi okumanı nihai kabul etmek tedavinin yarısıdır; Sahip Olman Gereken Kariyerin Yasını Tutmak ve Büyümek Zorunlu Değil, bunun açtığı yas süreci; Gri Kaya Yöntemi, bu içsel duruşun sürdürülebilir kıldığı dışsal davranış; İK Gerçeğini Bil + Ne Zaman Çıkılır, geri kazanılan enerjinin çoğu zaman bir sonra yöneldiği yer; Öz-Şefkat, Özsaygıyı Yener, aynı kendine yönelik dürüstlüğün farklı bir açıdan hâli.
Kaynaklar:
- Linehan, M. M. (2015). DBT Skills Training Manual, 2nd ed. Guilford Press, radikal kabulü ve onun üç bileşenini tanımlayan birincil klinik kaynak.
- Hayes, S. C., Wilson, K. G., Gifford, E. V., Follette, V. M., & Strosahl, K. (1996). “Experiential Avoidance and Behavioral Disorders.” Journal of Consulting and Clinical Psychology, 64, 1152-1168, değiştirilemez bir özel deneyimle savaşmanın sonuçları neden kötüleştirdiğine dair hakemli destek.
- The Healing Power of Radical Acceptance, Psychology Today, kabul ile onay arasındaki ayrıma erişilebilir genel bakış.
Etiket notu: Radikal kabul, arkasında gerçek klinik literatür olan yerleşik bir DBT becerisidir. Bunu özellikle bir iş yeri manipülatörüne uygulamak bu sitenin kendi genişletmesidir; Linehan’ın çalışması ve burada aktarılan ACT araştırması iş yeri çatışması üzerine yürütülmemiştir ve bu aktarım, makul olsa da, test edilmiş bir protokolün kendisi değildir.