Silahlandırılmış Ağ Kurma & Üretkenlik/Görünürlük Tiyatrosu

Tek cümleyle: Etki için üretilmiş yakınlık, az şey üreten bir rolü haklı göstermek için üretilmiş yoğun meşguliyetle eşleşiyor.

Diğer adları / ilgili terimler: Stratejik ağ kurma, araçsal yağcılık, prezenteizm, “saçma sapan işler” (Graeber), gündem tiyatrosu, performatif meşguliyet, kutu işaretleme, örneklendirme.

Nedir

Meşgul ve iyi bağlantılı görünmek, üretken olmaktan daha kolay.

Bu madde, bir kariyer boyunca iki ayrı alışkanlık değil tek, koordineli bir strateji olarak yürüyen iki ilişkili taktiği adlandırıyor. Birincisi, silahlandırılmış ağ kurma: ilişki kurmanın gerçek bir bağlantı için değil, müttefik, iyilik ve bilgi biriktirmek için araçsal olarak yürütülmesi. Lawrence Jones ve Thane Pittman’ın 1982 tarihli kendini sunma stratejileri taksonomisi, insanların başkalarının kendilerini nasıl gördüğünü yönetmek için kullandığı beş ayrı taktiği adlandırır: yağcılık (beğenilmek için iltifat ve iyilik yapma), kendini tanıtma (yetkin görünmek için yeteneği öne çıkarma), örneklendirme (adanmış görünmek için gözle görülür şekilde fazladan çaba gösterme), yalvarma (yardıma ihtiyacı varmış gibi görünmek için zayıflığı reklam etme), ve gözdağı verme (tehlikeli görünmek için tehditkâr görünme). Mark Bolino ve William Turnley, bu taksonomiyi 1999 tarihli Organizational Research Methods makalesinde doğrulanmış bir iş yeri ölçütüne dönüştürdü, araştırmacılara ve bu maddeye, birinin tam olarak hangi taktikleri uyguladığını incelemek için gerçek bir araç sunarak, yağcılık ve örneklendirmenin iş yerinde en sık kullanılan iki taktik olduğunu doğruladı. İkincisi, görünürlük tiyatrosu: antropolog David Graeber’ın Bullshit Jobs (2018) kitabı, beyaz yakalı işin büyük bir kısmının değer üretmek yerine üretken görünmek etrafında yapılandığını savundu, “kutu işaretçileri” (bir kurumun yapmadığı bir şeyi yapıyormuş gibi göstermek için var olan insanlar) ve “yalakalar” (esas olarak üstlerini önemli göstermek için var olan roller) gibi kategoriler tanımladı. Jones ve Pittman’ın anlamıyla örneklendirme, Graeber’ın “adanmış görünme”sinin arkasındaki mekanizmanın tam olarak kendisidir: görünür şekilde geç saatlere kadar kalmak, her saatte cevap vermek, görünür etkinliği öne yüklemek, belgelenmiş, adlandırılmış bir kendini sunma stratejisidir, sadece aşırı çalışma değil. İlgili prezenteizm araştırması, gerçek çıktıdan bağımsız olarak görünür şekilde aşırı çalışma sergileyen çalışanları belgeliyor, çünkü çabanın doğrudan ölçülmesinin zor olduğu kültürlerde ödüllendirilen şey görünürlüğün kendisi.

İş yerinde nasıl görünür

Öncesi: Her bir başkan yardımcısının çocuklarının adını bilen, her küçük kişisel ayrıntıyı hatırlayan ve görece az şey üreten bir meslektaş.

Olay: Bir kadro incelemesinde, yönetici bu meslektaşı “vazgeçilmez” diye savunuyor, aynı anda sessiz, gerçekten yüksek üretkenlikli bir akran değeri sorgulanıyor.

Sonraki ay: Üretken kişi, elinde somut bir şey olsun diye aylık sonuç özetleri yazmaya başlıyor. Tiyatro devam ediyor, ama artık yanında hayatta kalması gereken bir karşılaştırma belgesi var.

Aslında nasıl gelişir

Bu, iki farklı kitleye yönelik iki koordineli hat olarak yürür: yukarıdaki değerlendiriciler ve etraftaki herkes.

1. Değerlendiricileri haritalandır. Dikkat neredeyse tamamen bir ya da iki seviye yukarıdaki insanlara akar; yatay ve aşağı yönlü ilişkiler asgari düzeyde kalır, bu da neyin gerçekten optimize edildiğinin erken bir ipucudur.
2. İlişkileri araçsallaştır. İyilikler, hatırlanan kişisel ayrıntılar ve fikir uyumu, yukarı yönlü hattı kurar, bu rehberin Yukarıya Yaltaklanma, Aşağıya Ezme maddesinin belgelediği aynı dikey makine, meşru Yöneticini Yönetmek ile keskin bir karşıtlık içinde.
3. Görüneni üret. En son ayrılan, gece yarısı ilk cevap veren, her yönlendirme toplantısında hazır bulunan, Jones ve Pittman’ın örneklendirme taktiği, performe edilen adanmışlığı çıktının yerine koyma işini görüyor.
4. Değerlendirme zamanında anlatıyı çıktının yerine koy. “Vazgeçilmez,” “her zaman işin üstünde,” somut bir teslimatın gerçekten gerektiği yerde komşu iş özümsenmiş görünüyor, bkz. Kredi Hırsızlığı / Fikir Sahiplenme.
5. Sıkışma. Gerçek üreticiler görece konum kaybeder ve küskün görünmeden itiraz edemez; doğru savunma rekabet değil okunabilirliktir, bkz. Kaydı Kendin Oluştur / İşini İnkâr Edilemez Kıl ve Fısıltı Savaşıyla Boğuşma.

Neden yapıyorlar

Çıktının doğrudan ölçülmesinin zor olduğu ortamlarda, görünür çaba ve güçlü yukarı yönlü ilişkiler, gösterilebilir sonuçlar için güvenilir, daha düşük çabalı bir ikame haline geliyor, ve Bolino ve Turnley’nin araştırması bu ikamenin her zaman olmasa da sık sık değerlendiriciler tarafından ödüllendirildiğini doğruluyor. Jones ve Pittman’ın orijinal çerçevesi burada özellikle yararlı, çünkü bunları bir kişilik kazası değil başka birinin zihninde belirli bir atıf, yetkin, adanmış, gerekli, üretmek için seçilmiş stratejiler olarak ele alıyor, bu da kalıbı tesadüfi değil tekrarlanabilir ve koçlanabilir yapan tam olarak şey.

Kendini nasıl korursun

Tiyatroyu kendi oyununda geçemezsin. Bunun yerine kendi sonuçlarını okunur tut.

• Kendi çıktını okunur tut: saatleri ya da görünür etkinliği değil, somut sonuçları takip et ve düzenli olarak paylaş, böylece değerin sadece başkasının sergilenen meşguliyetiyle kıyaslanarak değerlendirilmesin.
• Görünürlük tiyatrosunda yarışma, birinin mesai dışı yanıt hızını ya da toplantı katılım hacmini eşleştirmek, yapısal olarak onu başlatan lehine kurulmuş bir oyun oynamak demektir, ve seni tüketir.
• Yukarıya ve çapraz olarak kendi gerçek, karşılıklı ilişkilerini kur, silahlandırılmış ağ kurmanın panzehiri geri çekilmek değildir, gerçek değer alışverişine dayanan özgün ilişki kurmadır, yağcılık üzerine araştırma bunun şeffaf şekilde çıkar gözeten dalkavukluktan farklı algılandığını gösteriyor.
• Bir akranla karşılaştırmalı değerlendirildiğinde ya da değerlendirirken, kullanılan kriterleri açıkça sor, “vazgeçilmez” somut olarak ne demek diye adlandırmak, bir yargının çıktıya mı yoksa çıktı performansına mı dayandığını ortaya çıkarır.

Çapraz bağlantılar: Yukarıya Yaltaklanma, Aşağıya Ezme, aynı yukarı yönlü makinenin aşağı yönlü sömürüyle eşleştiği hâli; Kredi Hırsızlığı / Fikir Sahiplenme, “çıktının” sonunda talep edildiğinde nereden geldiği; Yöneticini Yönetmek, karşılaştırma için meşru ikizi; Kaydı Kendin Oluştur / İşini İnkâr Edilemez Kıl ve Fısıltı Savaşıyla Boğuşma, gerçekten işe yarayan iki savunma; Toplantıdan Sonraki Toplantı, bu tür ağ kurmanın giriş satın aldığı odalar.

Kaynaklar:

• David Graeber: “On the Phenomenon of Bullshit Jobs” (original 2013 essay, the basis for the 2018 book), Graeber’ın kendi kutu işaretçileri, yalakalar ve üretilmiş meşguliyetin psikolojik maliyeti çerçevelemesi.
• Jones, E.E. & Pittman, T.S. (1982), self-presentation taxonomy, in Suls, J. (Ed.), Psychological Perspectives on the Self, beş kendini sunma stratejisinin, yağcılık, kendini tanıtma, örneklendirme, yalvarma, gözdağı vermenin temel taksonomisi, bunun üzerine kurulu yağcılık araştırmasının Wikipedia’daki erişilebilir özetiyle birlikte.
• Bolino, M.C. & Turnley, W.H. (1999), “Measuring Impression Management in Organizations: A Scale Development Based on the Jones and Pittman Taxonomy,” Organizational Research Methods, 2(2), 187-206, Jones ve Pittman taksonomisini işlevselleştiren doğrulanmış iş yeri ölçütü.
• The Conversation: “Flunkies, goons and managerial feudalism: why David Graeber’s Bullshit Jobs is the book that keeps on giving”, yayımlandığından beri çerçevenin akademiye yakın özeti ve eleştirisi.
• Sloww: “Bullshit Jobs & Performative Busyness”, Graeber’ın çalışmasını “dışa dönük yansıtma ile gerçek çıktı” dinamiğine bağlayan erişilebilir bir sentez.

Etiket notu: Karma. “Bullshit jobs” ve alt kategorileri (kutu işaretçileri, yalakalar) Graeber’ın belirli, adlandırılmış kuramsal çerçevesi. “Prezenteizm” iş sağlığı ve yönetim araştırmasında yerleşik bir terim. Kendini sunma yarısı artık gerçek, doğrulanmış akademik dayanağa sahip: Jones ve Pittman’ın temel taksonomisi (1982) ve Bolino ve Turnley’nin hakemli ölçüm ölçeği (1999). “Silahlandırılmış ağ kurma,” “görünürlük tiyatrosu” ve “gündem tiyatrosu,” bu rehber için betimleyici isimlendirmeler olarak kalıyor, bu yerleşik araştırmanın üzerine inşa edilerek bu taktiklerin örgütsel güç için birleşik, kasıtlı kullanımını adlandırıyor.