Değişken Operatör / Hava Durumuna Göre Müttefik

Tek cümleyle: İşine geldiği sürece tam olarak sana sadık, işine gelmemeye başladığı an ise hiçbir şey demeden yok.

Diğer adları / ilgili terimler: Greene’in “Kimseye Bağlanma” ilkesi (The 48 Laws of Power, 20. Yasa); fırsatçılık; araçsal ittifak değiştirme; koalisyon psikolojisi.

Nedir

Rüzgar dönene kadar seninle, sonra hiçbir şey demeden yok.

Robert Greene’in The 48 Laws of Power kitabındaki 20. Yasa, okuyucuya kalıcı olarak hiçbir tarafa, gruba ya da kişiye bağlanmamasını öğütlüyor. Greene’in çerçevesinde bağlanmadan kalmak, seni herkes için istenir kılıyor ve kimseye bağımlı bırakmıyor, böylece avantajlı hale geldiği an, kaybeden bir pozisyona hiç itibar harcamadan bağlılığını değiştirebiliyorsun. Bir stratejiden çok bir kişiye uygulandığında, bu tanınabilir bir iş yeri tipini tarif ediyor: desteği, kredi paylaşımını, hatta arkadaşlığı bile yedekte tutan, o an gücü elinde tutana ya da kazanana yönlendiren ve hesap değiştiği anda, çoğu zaman bir gecede ve hiçbir kabullenme olmadan geri çeken biri. Bunun gerçek dünyadaki dayanağı, iktisatçı Oliver Williamson’ın işlem maliyeti iktisadında biçimlendirdiği fırsatçılık kavramı, tam olarak “kurnazlıkla kendi çıkarını arama” olarak tanımlanıyor; gayri resmi taahhütleri bozmaya, ilgili bilgiyi saklamaya ya da koşullar kârlı hale geldiği an bir ortağın güvenini sömürmeye istekli olmak. Williamson’ın noktası, on yıllar süren örgütsel iktisat araştırmasıyla doğrulandı: bazı ilişkiler bir sözleşme ya da hissedilen sadakat yüzünden değil, sadece işe yaradıkları sürece sürdürülüyor. Bu tipi sıradan çıkarcılıktan ayıran tam olarak bu: herkes zaman zaman kendi çıkarına göre hareket eder, ama değişken operatörün ittifakları, geriye dönüp bakıldığında, hiçbir zaman gerçekten karşıdaki kişiyle ilgili olmadığı görülebilir şekilde okunuyor.

İş yerinde nasıl görünür

Öncesi: Bir program lideri zorlu bir sistem geçişini yürütüyor. Komşu bir takım lideri onun en gür sesli müttefiki, çapraz takım toplantılarında onun yaklaşımını herkesin önünde övüyor ve özel olarak ana rakibinin önerisini “bantla tutturulmuş” diye niteliyor.

Olay: CTO, liderlik değerlendirmesinde geçiş projesinin maliyet aşımlarıyla ilgili keskin sorular sormaya başlıyor. Birkaç gün içinde, müttefiğin durum güncellemeleri rakibin tam ifadelerini ödünç almaya başlıyor. Bir sonraki çapraz takım toplantısında, hiçbir geçiş ve hiçbir kabullenme olmadan, “her zaman iki seçeneği de açık tutmamız gerektiğini düşünmüşümdür” diyor.

Sonraki ay: Geçiş lideri kendini “aşırı taahhüt eden kişi” olarak yeniden konumlandırılmış buluyor, eski müttefiği ise görünür şekilde rahat bir şekilde rakip liderin yanında oturuyor. Haftalar sonra geçiş denetimini geçip yeniden gözde oluyor. Müttefik, aradaki dönemden hiç bahsetmeden, sanki hiç olmamış gibi, “bu hikayeyi yukarı taşımaya yardım etmeyi” teklif ederek eskisi kadar sıcak yeniden ortaya çıkıyor.

Nasıl çalışırlar

Aşağıdaki beş hamleden ikisi sürekli, arka planda, kimse izlemese de çalışıyor; diğer üçü ise bir hedefin sırayla gerçekten yaşadığı şeyler.

1. Portföy oluşturma (sürekli). Her fraksiyonla aynı anda sıcak, düşük maliyetli bağlar sürdürülüyor, hiçbirine bağlanılmadan, Silahlandırılmış Ağ Kurma & Üretkenlik/Görünürlük Tiyatrosu’nun sosyal yarısı. Fraksiyonlar çatıştığında, bu kişi tarafsızlık gösterisi yapıyor ve standart bir politika olarak kayıt dışı kalıyor, Sahte Tarafsızlık / Pasif Savuşturma. Henüz hiçbir şeye mal olmuyor, ve mesele de bu, saf envanter, sonrası için likit tutuluyor.
2. Gözdeye binmek. Projen ivme kazanırken, bu kişi en gür sesli savunucun, özellikle en büyük izleyicinin olduğu yerde, Seyirciye Oynamak. Bunu makul şekilde gerçek sadakat olarak fiyatlandırıyorsun ve buna göre güven veriyorsun. Bu, sana tam olarak şuna mal oluyor: burada verdiğin güven, 4. aşamanın sonradan bozacağı maruziyettir.
3. Hava durumu kontrolü (sürekli). 2. aşamayla paralel olarak, bu kişi liderliğin hangi yöne meylettiğini sürekli okuyor. Gelmekte olan bir geçişin ilk gözlemlenebilir işareti tereddüttür, “iki tarafı da anlıyorum,” ve sessizce senin adına konuşmayı eskiden yaptığı toplantılarda susmaya başlaması. Bu, girişin en değerli öğretici anı: geçişin kendisi anlık görünür, ama tereddüt ondan önce gelir ve dikkat ediyorsan, sadece geriye dönüp bakınca değil, gerçek zamanlı olarak görülebilir.
4. Geçiş. Bir gecede, ve hiçbir kabullenme olmadan, kişi yeniden hizalanıyor: rakibinin konuşma noktaları ağzından çıkmaya başlıyor, çoğu zaman geriye dönük bir süreklilik düzeltmesiyle eşleşerek, “her zaman çekincelerim vardı,” ki bu Tehlike Geçince Hemfikir Olma artı kendi önceki kaydına uygulanmış hafif dozda bir Algı Yönetimi / Hikâyeyi Yeniden Yazmak. Kazanan taraf sadece üstün gelmekle kalmayıp sana karşı aktif olarak örgütlenirken, bu aşama aynı zamanda Koalisyon Kurma / Mobbing’in taban kadrosunu nasıl devşirdiğidir. Bu, sana tam ikisine de ihtiyaç duyduğun anda duruşuna ve anlatı kontrolüne mal oluyor.
5. Geri dönüş teklifi. Pozisyonun toparlanırsa, sıcaklık da geri geliyor, yardım teklif ederek, hiçbir şey olmamış gibi davranarak, aradaki dönemden sıfır atıfla, kendi iş yeri biçiminde Hoovering, romantik biçiminde değil. Bu, 2. aşamanın sana zaten bir daha vermemen gerektiğini öğrettiği tam o güveni yeniden verme isteğine mal oluyor.

Neden yapıyorlar

İttifakları saf araçsal olarak ele almak, yani sadece diğer tarafın ödünç almaya değer bir gücü olduğu sürece işe yarar görmek, her karardan sadakatin sürtünmesini kaldırıyor, kişinin bağlayıcı taahhütlerin normalde yaratacağı hiçbir sürtünme olmadan avantaja doğru hareket etmesine izin veriyor. Bireysel eğilim düzeyinde, bu Makyavelizm’e denk düşüyor, Karanlık Üçlü’nün ahlaksız manipülasyon ve kimde şu an güç olduğuna dair sürekli, hesaplı bir okumayla tanımlanan bileşeni, ki bu yüzden bu kalıp bu sitenin değerlendirmesinde Karanlık Üçlü’ye doğru ağırlıklandırılıyor: Williamson’ın ekonomik anlamıyla fırsatçılık, Makyavelizmin bir laboratuvar ölçütünde değil bir örgüt içinde açıkça çalışırken neye benzediğidir. 3. aşamadaki sürekli izleme, 4. aşamadaki anlık yeniden hizalanma ve 5. aşamadaki sürtünmesiz geri dönüş, hepsi aynı altta yatan özellik, üç ayrı karar değil.

Kendini nasıl korursun

Değer taşıyan destek, seni desteklemenin maliyetli olduğu andaki destektir.

• İttifakı mevcut sıcaklığa göre değil, değişen koşullar altındaki geçmiş performansına göre değerlendir. 2. aşamanın sıcaklığı ucuz ve bu tipte her zaman bulunur; 4. aşamayı gerçekten öngören şey, birini desteklemenin bedelli hale geldiği son seferde kişinin nasıl davrandığıdır.
• Sadece 4. aşamanın geçişine değil, 3. aşamanın tereddüdüne de dikkat et. Daha önce açıkça net olan birinden gelen “iki tarafı da anlıyorum,” alacağın en dürüst erken sinyal, ve yeniden hizalanmadan önce, sonra değil geliyor.
• Siyasi korunma için tek bir müttefike bağımlı olmaktan kaçın, çünkü düzenleme, 4. aşamaya göre, senin konumun zayıfladığı an, hiç haber verilmeden çözülebilir.
• Desteğin ani yokluğunu işinin bir hükmü olarak kişisel alma. Bu sıkça odanın bir okumasıdır, seni okumaları değil.
• Seni maliyetli olduğu anda gerçekten kimin desteklediğinin kaydını tut. Gerçek baskı altındaki 2. aşamadan inşa edilmiş o liste, 5. aşamanın dostane dönüşünden değil, bir sonraki zor karar için güvenmeye değer olandır.

Çapraz bağlantılar: Karanlık Üçlü, kalıbın yöneldiği ana özellik kümesi, kurnazlıkla fırsatçılığın açıkta işleyen Makyavelizm olarak çalışması; Takıntılı Tekrarlayan, ancak farklı bağlamlardaki notları karşılaştırdığında görünür hale gelen diğer kalıp; Koalisyon Kurma / Mobbing, 4. aşamanın geçişinin kazanan tarafa taban kadrosu sağladığı yer; Böl ve Yönet, bu kalıbın içinde geliştiği ve çalışmaya devam etmek için ihtiyaç duyduğu fraksiyonel ortam; Sahte Tarafsızlık / Pasif Savuşturma, 1. aşamanın duran duruşu ve 3. aşamanın tereddüdü; Tehlike Geçince Hemfikir Olma, 4. aşamanın bir gecelik yeniden hizalanmasının imza hamlesi; Hoovering, aradaki döneme hiç atıf yapmayan 5. aşama geri dönüş teklifi.

Kaynaklar:

• Full text of The 48 Laws of Power, Internet Archive, 20. Yasa, “Kimseye Bağlanma” dahil aranabilir birincil kaynak.
• Economic opportunism, Wikipedia, Oliver Williamson’ın işlem maliyeti iktisadından gelen temel “kurnazlıkla kendi çıkarını arama” kavramını özetliyor.
• Sakalaki, M., Richardson, C., & Thépaut, Y. (2007). “Machiavellianism and Economic Opportunism.” Journal of Applied Social Psychology, 37(6), 1181-1190 (Wiley), Makyavelizmi doğrudan fırsatçı, bilgi manipüle eden davranışa bağlayan hakemli çalışma, yukarıdaki Karanlık Üçlü bağlantısının temeli.

Etiket notu: Williamson’ın anlamıyla fırsatçılık ve kişilik psikolojisinin anlamıyla Makyavelizm, ikisi de yerleşik, ayrı ayrı incelenmiş kavramlar, biri örgütsel iktisatta, biri özellik psikolojisinde. “Değişken Operatör,” Greene’in stratejik çerçevelemesini bu gerçek araştırmayla birleştirerek inşa edilmiş tanımlayıcı bir arketip, bir davranış kalıbını adlandırmak için işe yarıyor, bir kişiyi resmi olarak tiplendirmek için değil.